Ja, leuk hoor, zo met je eerste race de WK-finale halen maar dat betekent wel dat je je een week moet vermaken! Vandaag en gister is dat wel redelijk gelukt, ook al heb ik me soms afgevraagd of ik wel met een WK bezig was…
Joeri heeft een beetje last van een rib-spiertje en volgens de fysio was het wel een goed plan om even niet te roeien. Zondagmiddag hebben we dan ook op de fiets door gebracht en ook maandagochtend hebben we in de sportschool gefietst.
Ik wilde maandag om 12 uur nog naar de voorwedstrijden van de lichte vier en beide achten gaan kijken, maar we mistten de bus dus heb weer een middagje in het hotel doorgebracht en het op de racetracker gevolgd. Heb ook even de toerist uitgehangen door met de camera in de hand even een klein rondje te wandelen. Het is best mooi hier, er staan best wat mooie kerken en andere grote gebouwen. Daarna met Maarten, Jolmer en Ryan even ‘Beiers’ geklaverjast, wat echt briljant was (ik speelde een pit volledig uit eigen hand).
Na het avondeten – wat overigens voor het eerst echt niet goed was – even met Rutger op het terras bij de mall cappuccino gedronken en even gekeken wat er de afgelopen 10 eeuwen nou allemaal gebeurd is in Poznan en wat er nog meer te zien is dan een roeibaan en de shopping-mall. De avond toch maar weer afgesloten met een potje Red Alert…
Vandaag niet echt veel nieuws gedaan. Na het ontbijt zijn we naar de baan vertrokken om even lekker te ergoën. Daarna konden we nog even de finish van de herkansing voor de lichte achten meepikken. De Fransen en de Japanezen konden de Turken nog maar net voorblijven. De Turken zitten midden in hun ramadan, dus aan het op gewicht komen zal het niet hebben gelegen!! De finale zal dus gaan tussen Amerika, Italië, Duitsland, Frankrijk, Japan en ons. Na de lunch hebben we lekker een middagje op een terras zitten klaverjassen. Straks gaan we even ergens anders eten, want we worden het hotel-eten allemaal wel zat ondertussen. Stelletje verwende jochies zijn we eigenlijk!
dinsdag 25 augustus 2009
zondag 23 augustus 2009
Zweten
Op de dag van m’n eerste WK-race gaat om 5:50 de wekker en de dag begint al slecht omdat ik er 2 minuten later achter kom dat ik te zwaar ben.. Gelukkig is Thom te licht en gaan we nog een stukje roeien voor de weging. Daarmee calculeer ik eigenlijk 500 gram in om de verliezen. Ik ben niet de enige die te zwaar is, dus er worden veel kleren aangetrokken voor het warmroeien.
Tijdens het warmroeien (wat overigens best goed gaat), is het vrij koud, dus zweten zit er helaas niet echt in. Na 4km ben ik 100 gram kwijt en ook de rest verliest bijna niets… Alle kleren aangetrokken en op naar de ergo’s. Die staan stil dus het is wat makkelijker om warm te worden en te zweten en na 10 minuten proberen we het nog een keer. Het is nu 7:40 en we mogen dus al inwegen, maar we moeten met z’n achten nog 200 gram… Kak! Weer die natte kleren aan en een paar minuten hardroeien. Tijdens het roeien kijk ik naar een tentje van New Wave (verkopen roeikleren) en zie een soort vlag met de tekst ‘Never give up’ met daaronder een skelet die op de bodem van een meer roeit; moet er wel om lachen tijdens het zweten. Om 7:50 wegen we dan eindelijk in en zit iedereen aan de PeptoPro en Aquarius om bij te komen.
Tot 8:50 kan iedereen een beetje z’n ding doen en het is stiller dan bij voorgaande wedstrijden. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest en dit is pas de voorwedstrijd!! Gelukkig is dit 10 minuten voordat we de boot pakken minder. Er is geen voorbespreking; die hebben we gister al gedaan en alles wat me nu verteld wordt gaat toch ’t ene oor in en het ander weer eruit.
De warming up bestaat voornamelijk uit kleine rondjes varen bij de starttoren, vrij irritant want van 1,5 minuut roeien en 1 stilliggen wordt je niet echt warm.
Dan liggen we aan de start en neemt Ryan het plan nog een keer door. We hebben een stuk of 12 flesjes die allemaal de boot uit worden gegooid vlak voordat de role-call begint. Ik merk dat alle zenuwen vrijwel weg zijn en ik vooral op het startlicht let en op wat Ryan zegt. Dan springt het licht op groen. Helaas varen we niet de race zoals we ‘m voor hadden besproken. In de start verliezen we wat op de andere ploegen en vooral Amerika. Ze nemen een voorsprong van een lengte die we niet meer goed maken. Het is technisch niet zo goed als we zouden kunnen en naderhand is iedereen ook teleurgesteld, ook al zijn we door naar de finale. Conclusie: de eerste vier liggen dicht bijelkaar en we hebben nog een week om 2,5 seconde goed te maken op de Amerikanen en de Italianen.
Tijdens het warmroeien (wat overigens best goed gaat), is het vrij koud, dus zweten zit er helaas niet echt in. Na 4km ben ik 100 gram kwijt en ook de rest verliest bijna niets… Alle kleren aangetrokken en op naar de ergo’s. Die staan stil dus het is wat makkelijker om warm te worden en te zweten en na 10 minuten proberen we het nog een keer. Het is nu 7:40 en we mogen dus al inwegen, maar we moeten met z’n achten nog 200 gram… Kak! Weer die natte kleren aan en een paar minuten hardroeien. Tijdens het roeien kijk ik naar een tentje van New Wave (verkopen roeikleren) en zie een soort vlag met de tekst ‘Never give up’ met daaronder een skelet die op de bodem van een meer roeit; moet er wel om lachen tijdens het zweten. Om 7:50 wegen we dan eindelijk in en zit iedereen aan de PeptoPro en Aquarius om bij te komen.
Tot 8:50 kan iedereen een beetje z’n ding doen en het is stiller dan bij voorgaande wedstrijden. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest en dit is pas de voorwedstrijd!! Gelukkig is dit 10 minuten voordat we de boot pakken minder. Er is geen voorbespreking; die hebben we gister al gedaan en alles wat me nu verteld wordt gaat toch ’t ene oor in en het ander weer eruit.
De warming up bestaat voornamelijk uit kleine rondjes varen bij de starttoren, vrij irritant want van 1,5 minuut roeien en 1 stilliggen wordt je niet echt warm.
Dan liggen we aan de start en neemt Ryan het plan nog een keer door. We hebben een stuk of 12 flesjes die allemaal de boot uit worden gegooid vlak voordat de role-call begint. Ik merk dat alle zenuwen vrijwel weg zijn en ik vooral op het startlicht let en op wat Ryan zegt. Dan springt het licht op groen. Helaas varen we niet de race zoals we ‘m voor hadden besproken. In de start verliezen we wat op de andere ploegen en vooral Amerika. Ze nemen een voorsprong van een lengte die we niet meer goed maken. Het is technisch niet zo goed als we zouden kunnen en naderhand is iedereen ook teleurgesteld, ook al zijn we door naar de finale. Conclusie: de eerste vier liggen dicht bijelkaar en we hebben nog een week om 2,5 seconde goed te maken op de Amerikanen en de Italianen.
Dagen voor de wedstrijd
Internet is toch niet zo goed als ik dacht, even een korte opsomming van de afgelopen dagen..
Vrijdag
Daniël heeft ’s ochtends de boot gechecked met Jan, er stonden een paar dingen nog niet precies goed. Vervolgens rond half 12 getraind. Het ging best oké, ook al was het heel warm, 30 graden in de volle zon. Er stond 2km AT op het schema met 2x500m, de 1e en de 4e van de race. Vooral laatste goed, maar ik merk dat ik nog wel een beetje moe ben van de reis en het trainingskamp.
Lunch was op de baan en in de middag even gechilled in het hotel en bakkie gedaan. Ijsje gegeten in shopping mall naast het hotel, was best wel lekker. Verder nog wat boodschappen ingeslagen: matzes, chocola en rijstewafels… Met avond eten klein bordje met pasta, wat sla en een broodje gegeten. Daarna met Ryan en Thom het verplichte bakkie gedaan (hé, vervelend..). Zij gingen Red Alerten en ik heb wat races uit Beijing gekeken voor inspiratie, zware vier vooral: nog van alles mogelijk in laatste 250. Omdat alle ploegen anders zijn moeten we alles verwachten, maar toch vooral van eigen roeien uitgaan.
Zaterdag
Trainen ging niet geweldig, er staat vrij veel deining en er varen veel ploegen.
De loting was in de middag bekend en we kunnen toch wel een beetje van geluk spreken dat we met Amerika, Japan en Turkije in de voorwedstrijd zitten. Ik had in ieder geval wel een zwaardere kunnen bedenken…
Dan nog maar even relaxen, weer een bakkie gedronken met Ryan (je moet wat met je tijd) en een leuk Lavazza glas op de kop getikt. Daarna nog een beetje chocola gekocht…
Na het avondeten (2 lepels rijst met een beetje olijfolie) even voorbesproken, maar het is eigenlijk niet veel anders dan een bespreking van de race-indeling zoals we die al een paar weken hebben staan.
Nu beginnen de zenuwen toch ook wel op te komen. Ik wil al 3 jaar naar de WK, nu eindelijk bereikt en dat geeft dan wel weer een goed gevoel. De opening met Armin van Buuren zijn we niet heen gegaan, want de race is vervroegd naar 9:36 en dat betekend dat we iets voor 7:00 uitzetten om even het lichaam op gang te krijgen (en een beetje te zweten), vroeg naar bed dus.
Voor het slapen nog even met Thom over de WK en de race van morgen gepraat.
Vrijdag
Daniël heeft ’s ochtends de boot gechecked met Jan, er stonden een paar dingen nog niet precies goed. Vervolgens rond half 12 getraind. Het ging best oké, ook al was het heel warm, 30 graden in de volle zon. Er stond 2km AT op het schema met 2x500m, de 1e en de 4e van de race. Vooral laatste goed, maar ik merk dat ik nog wel een beetje moe ben van de reis en het trainingskamp.
Lunch was op de baan en in de middag even gechilled in het hotel en bakkie gedaan. Ijsje gegeten in shopping mall naast het hotel, was best wel lekker. Verder nog wat boodschappen ingeslagen: matzes, chocola en rijstewafels… Met avond eten klein bordje met pasta, wat sla en een broodje gegeten. Daarna met Ryan en Thom het verplichte bakkie gedaan (hé, vervelend..). Zij gingen Red Alerten en ik heb wat races uit Beijing gekeken voor inspiratie, zware vier vooral: nog van alles mogelijk in laatste 250. Omdat alle ploegen anders zijn moeten we alles verwachten, maar toch vooral van eigen roeien uitgaan.
Zaterdag
Trainen ging niet geweldig, er staat vrij veel deining en er varen veel ploegen.
De loting was in de middag bekend en we kunnen toch wel een beetje van geluk spreken dat we met Amerika, Japan en Turkije in de voorwedstrijd zitten. Ik had in ieder geval wel een zwaardere kunnen bedenken…
Dan nog maar even relaxen, weer een bakkie gedronken met Ryan (je moet wat met je tijd) en een leuk Lavazza glas op de kop getikt. Daarna nog een beetje chocola gekocht…
Na het avondeten (2 lepels rijst met een beetje olijfolie) even voorbesproken, maar het is eigenlijk niet veel anders dan een bespreking van de race-indeling zoals we die al een paar weken hebben staan.
Nu beginnen de zenuwen toch ook wel op te komen. Ik wil al 3 jaar naar de WK, nu eindelijk bereikt en dat geeft dan wel weer een goed gevoel. De opening met Armin van Buuren zijn we niet heen gegaan, want de race is vervroegd naar 9:36 en dat betekend dat we iets voor 7:00 uitzetten om even het lichaam op gang te krijgen (en een beetje te zweten), vroeg naar bed dus.
Voor het slapen nog even met Thom over de WK en de race van morgen gepraat.
vrijdag 21 augustus 2009
aankomst Poznan
Na een fantastische reis (lees: 5u op, met 2 goedkope vluchten en een tussenstop van 4u in Dortmund (wat tenopzichte van Munchen net zo ver is als Poznan!)) zijn we gister aangekomen op de plek waar het straks allemaal moet gebeuren, Poznan. Tot nu toe lijkt het me een mooie mix van het westen en het oude oostblok. Er staan veel hippe nieuwe gebouwen in een achtergrond van saaie betonnen blokken. Zo ook de baan, met allemaal ruimtevaart accenten uit de jaren '70 lijkt het net of we de WK in Legoland moeten varen.
Gelukkig zitten we 'gewoon' in het Westerse Novotel en dat bevalt wel goed. Er is gratis internet op de kamer dus ik zal proberen wat meer stukjes te schrijven.
Gister hebben we een heel kort stukje gevaren om de vermoeidheid van de reis er een beetje uit te roeien. Het was echt gillend druk op de baan. Het lijkt allemaal een soort grotere en beter georganiseerde Randstad regatta: het is net zo druk en niemand kijkt waar ie heen loopt met zn boot. Verder heeft iedereen een toegewezen stelling dus dat is wel handig, onze boot ligt lekker in de schaduw in een van de 10 loodsen.
Na de training zijn we met een pendelbus terug gegaan naar het hotel waar ook de Duitsers, Spanjaarden en Australiërs zitten. Die stapten natuurlijk ook allemaal in 'onze' bus en in een bus naast ons stapten allemaal roeiers uit 'armere' landen in naar een ander (volgens mij goedkoper) hotel. Was raar dat dat soort verschillen zelfs op een WK te zien zijn.
Straks gaan we weer een stukje peddelen met wat korte stukjes hard. Daarna zijn we vrij en wordt het tijd om de eerste tegenstander van de WK te gaan verslaan: de weegschaal...
Gelukkig zitten we 'gewoon' in het Westerse Novotel en dat bevalt wel goed. Er is gratis internet op de kamer dus ik zal proberen wat meer stukjes te schrijven.
Gister hebben we een heel kort stukje gevaren om de vermoeidheid van de reis er een beetje uit te roeien. Het was echt gillend druk op de baan. Het lijkt allemaal een soort grotere en beter georganiseerde Randstad regatta: het is net zo druk en niemand kijkt waar ie heen loopt met zn boot. Verder heeft iedereen een toegewezen stelling dus dat is wel handig, onze boot ligt lekker in de schaduw in een van de 10 loodsen.
Na de training zijn we met een pendelbus terug gegaan naar het hotel waar ook de Duitsers, Spanjaarden en Australiërs zitten. Die stapten natuurlijk ook allemaal in 'onze' bus en in een bus naast ons stapten allemaal roeiers uit 'armere' landen in naar een ander (volgens mij goedkoper) hotel. Was raar dat dat soort verschillen zelfs op een WK te zien zijn.
Straks gaan we weer een stukje peddelen met wat korte stukjes hard. Daarna zijn we vrij en wordt het tijd om de eerste tegenstander van de WK te gaan verslaan: de weegschaal...
woensdag 19 augustus 2009
einde trainingskamp
Eindelijk zit het zware werk erop!
Vanochtend het laatste afstandje gedaan tegen de zware mannen; er stond een 1500m op het programma. Ten opzichte van de wereldrecords gingen we ongeveer even hard, maar het ging niet echt geweldig, gelukkig zeker ook niet slecht. Het hoeft natuurlijk ook nog niet super te gaan, dat moet namelijk zondag over een week gebeuren. Nu was iedereen moe van 12 dagen hard trainen, waarin we toch wel een stapje vooruit hebben kunnen zetten. Over het algemeen hebben we ´s ochtends iets intensiefs gedaan (varierend van 2x1000 tot minuut sprint - minuut rust) en in de middag een technische training gehad, maar zelfs dat kan soms best vermoeiend zijn in een acht.
Morgen vertrekken we alweer naar Polen, met een tussenstop van 4 uur in Dortmund.
Dan hebben we nog 4 trainingen en dan begint het WK voor ons; ik heb er zin an!!
Vanochtend het laatste afstandje gedaan tegen de zware mannen; er stond een 1500m op het programma. Ten opzichte van de wereldrecords gingen we ongeveer even hard, maar het ging niet echt geweldig, gelukkig zeker ook niet slecht. Het hoeft natuurlijk ook nog niet super te gaan, dat moet namelijk zondag over een week gebeuren. Nu was iedereen moe van 12 dagen hard trainen, waarin we toch wel een stapje vooruit hebben kunnen zetten. Over het algemeen hebben we ´s ochtends iets intensiefs gedaan (varierend van 2x1000 tot minuut sprint - minuut rust) en in de middag een technische training gehad, maar zelfs dat kan soms best vermoeiend zijn in een acht.
Morgen vertrekken we alweer naar Polen, met een tussenstop van 4 uur in Dortmund.
Dan hebben we nog 4 trainingen en dan begint het WK voor ons; ik heb er zin an!!
donderdag 13 augustus 2009
Ad Fundum
-tot de bodem-
Jaja ik ben redelijk moe...
Mag ook wel op zo'n laatste trainingskamp en het is ook wel logisch:
Vanochtend 12 zware kilometers. 3 x4 km in klimmende tempi eindigend in 34. Die voeren gelukkig wel lekker.
Gister ging wat minder tegen de zware mannen acht. 's Ochtends gewoon 'rustig' (gewoon rammen dus in laag tempo) en in de middag 1x2000m en 2x1500, waarbij de laatste 2 lekker in baantempo waren. Gelukkig hadden we de middag vrij en konden we even München in.
We hebben overigens 8 tegenstanders op de WK dus we mogen een voorwedstrijd varen!!
Ten opzichte van Luzern komen de Hongaren, Polen, Amerkianen, Fransen, Turken en Japanners erbij. De Oostenrijkers doen niet meer mee.
De Italiaanse acht is ook nog gepimpt dus het veld zal wel een stukje pittiger zijn dan in Luzern.
Tussen de trainingen door wordt trouwens ook het nodige getraind.
Iedereen heeft een Nintendo mee of 'gewoon' z'n laptop, dus er wordt genoeg geMarioKart en geRedAlert. Vermoeiend hoor zo'n WK voorbereiding! ;)
Jaja ik ben redelijk moe...
Mag ook wel op zo'n laatste trainingskamp en het is ook wel logisch:
Vanochtend 12 zware kilometers. 3 x4 km in klimmende tempi eindigend in 34. Die voeren gelukkig wel lekker.
Gister ging wat minder tegen de zware mannen acht. 's Ochtends gewoon 'rustig' (gewoon rammen dus in laag tempo) en in de middag 1x2000m en 2x1500, waarbij de laatste 2 lekker in baantempo waren. Gelukkig hadden we de middag vrij en konden we even München in.
We hebben overigens 8 tegenstanders op de WK dus we mogen een voorwedstrijd varen!!
Ten opzichte van Luzern komen de Hongaren, Polen, Amerkianen, Fransen, Turken en Japanners erbij. De Oostenrijkers doen niet meer mee.
De Italiaanse acht is ook nog gepimpt dus het veld zal wel een stukje pittiger zijn dan in Luzern.
Tussen de trainingen door wordt trouwens ook het nodige getraind.
Iedereen heeft een Nintendo mee of 'gewoon' z'n laptop, dus er wordt genoeg geMarioKart en geRedAlert. Vermoeiend hoor zo'n WK voorbereiding! ;)
zondag 9 augustus 2009
eerste dagen München
En dan zitten de eerste 2 dagen er al weer op.
Gisteren zijn we `s ochtends naar München gevlogen, de reis was allemaal prima verlopen alleen waren er een aantal tassen achter gebleven.
We zitten in een prima Mercure hotel op 6,5 km van de roeibaan, dus we moeten met de auto, lopend of met de fiets naar de baan. Voor Maarten, Joeri en mij is het de fiets geworden, die zijn meegekomen op de botenwagen. De rest heeft een auto gehuurd. De middag hebben we gebruikt om een beetje te acclimatiseren.
Eind van de middag vonden we het dan toch wel nuttig om een training te gaan varen en hebben 12 km gevaren op de baan waar de Olympische Spelen van ´72 werden verroeid. Een hele mooie baan, want het water is zo helder als het water wat uit de kraan komt, je kunt de bodem zien. Best wel cool. Beetje vervelend dat de coaches er niet bij waren, die komen vanavond en morgen pas. Trainen ging verder allemaal wel prima en we gingen dus weer terug fietsen.
Op de weg naar het hotel is een vrij stijl viaduct over het spoor en wij vonden het nodig om de eerste punten voor de bolletjestrui te verdelen. Maar al sprintend naar boven schoot Joeri z´n ketting eraf en schuurde met z´n voet over de grond waardoor hij vandaag niet kon roeien (wij dus ook niet..).
Vanochtend heb ik dus op de ergo en de fiets doorgebracht. ´s Middags moest er nog met wat ijzer worden gegooid. De warming up bestond itt de gebruikelijke maffe looppasjes uit voetballen en 90kg banktrekken, wat natuurlijk niemand lukte... Ik was wel tevreden, want had 2 PRtjes met voorslaan en deadlift, dus met de kracht zit het wel goed. Nu nog leren roeien, maar daar hebben we gelukkig nog 2 weken voor!
Gisteren zijn we `s ochtends naar München gevlogen, de reis was allemaal prima verlopen alleen waren er een aantal tassen achter gebleven.
We zitten in een prima Mercure hotel op 6,5 km van de roeibaan, dus we moeten met de auto, lopend of met de fiets naar de baan. Voor Maarten, Joeri en mij is het de fiets geworden, die zijn meegekomen op de botenwagen. De rest heeft een auto gehuurd. De middag hebben we gebruikt om een beetje te acclimatiseren.
Eind van de middag vonden we het dan toch wel nuttig om een training te gaan varen en hebben 12 km gevaren op de baan waar de Olympische Spelen van ´72 werden verroeid. Een hele mooie baan, want het water is zo helder als het water wat uit de kraan komt, je kunt de bodem zien. Best wel cool. Beetje vervelend dat de coaches er niet bij waren, die komen vanavond en morgen pas. Trainen ging verder allemaal wel prima en we gingen dus weer terug fietsen.
Op de weg naar het hotel is een vrij stijl viaduct over het spoor en wij vonden het nodig om de eerste punten voor de bolletjestrui te verdelen. Maar al sprintend naar boven schoot Joeri z´n ketting eraf en schuurde met z´n voet over de grond waardoor hij vandaag niet kon roeien (wij dus ook niet..).
Vanochtend heb ik dus op de ergo en de fiets doorgebracht. ´s Middags moest er nog met wat ijzer worden gegooid. De warming up bestond itt de gebruikelijke maffe looppasjes uit voetballen en 90kg banktrekken, wat natuurlijk niemand lukte... Ik was wel tevreden, want had 2 PRtjes met voorslaan en deadlift, dus met de kracht zit het wel goed. Nu nog leren roeien, maar daar hebben we gelukkig nog 2 weken voor!
woensdag 5 augustus 2009
next stop: München
Time flies when you're having fun!
Zo ben je een beetje aan het trainen; het volgende moment vaar je een wereldbeker in Luzern en ga je naar de WK...
2 weken na Luzern stond er een fysiologische test op het programma en waren we allemaal min of meer racefit, dus de afgelopen 2 weken hebben we weinig kilometers gemaakt en vooral veel op de techniek gefocust.
Zaterdag vertrekken we voor 12 dagen naar München om ons voor te bereiden op de WK.
Dan wordt eindelijk het gaspedaal weer wat ingedrukt om er voor te zorgen dat we op 30 augustus kunnen pieken!
Zo ben je een beetje aan het trainen; het volgende moment vaar je een wereldbeker in Luzern en ga je naar de WK...
2 weken na Luzern stond er een fysiologische test op het programma en waren we allemaal min of meer racefit, dus de afgelopen 2 weken hebben we weinig kilometers gemaakt en vooral veel op de techniek gefocust.
Zaterdag vertrekken we voor 12 dagen naar München om ons voor te bereiden op de WK.
Dan wordt eindelijk het gaspedaal weer wat ingedrukt om er voor te zorgen dat we op 30 augustus kunnen pieken!
zaterdag 16 mei 2009
Laatste loodjes
Nog een training en dan zit het trainen in Varese er al weer op.
Vanmiddag gaan we even een stukje peddelen in de acht. Da's alweer een tijdje terug, want de laatste dagen hebben we vooral in de vierzonders geroeid.
Woensdagavond vertelde John ons namelijk dat we op donderdag wat zouden gaan wisselen in opstellingen in de vierzonder om zo tot een vier te komen voor de eerste wereldbeker in Banyoles. Donderdagochtend veranderde dat verhaal en werd het een dagje seatracen...
Ik had het niet zien aankomen maar het was toch wel logisch om te racen.
In de ochtend hebben we 3x 2x 500m in T34 gevaren in wisselende opstellingen. Diederik werd tegen Joeri geraced en ik werd tegen Maarten geraced. Alle races gingen eigenlijk vrij aardig en snel, maar tijdens een race stuurden we richting elkaar en hebben we een minuutje de Boatrace na gespeeld; lekker op elkaars bladen inhakken! Na de races was Joeri een beetje op (hij was net ziek geweest) dus we besloten om vrijdag de andere races te doen.
Dus gister in de regen (ja, het is hier niet alleen maar +25° met zon, helaas) maar weer aan de bak; alleen kreeg Diederik na 2 races weer last van z'n maag, dus we konden niet meer verder doorwisselen en racen. Helaas verloor de boot waar ik in zat 2x, want uiteindelijk heeft John besloten om de boot die won (Maarten, Jolmer, Joeri en Thom) naar Banyoles te sturen. Wel balen, want ik begon me toch wel een klein beetje voor te bereiden op een eerste wereldbeker...
Dit betekent gelukkig niet dat er niks meer mogelijk is dit jaar; na de wereldbeker gaat het selecteren gewoon door en John wil ook graag een acht naar het WK sturen, dus er zijn genoeg mogelijkheden. Verder heb ik toch maar weer 2 weken lekker trainen meegepikt en weer een hoop geleerd, dus ik mag niet echt klagen!!
Vanmiddag gaan we even een stukje peddelen in de acht. Da's alweer een tijdje terug, want de laatste dagen hebben we vooral in de vierzonders geroeid.
Woensdagavond vertelde John ons namelijk dat we op donderdag wat zouden gaan wisselen in opstellingen in de vierzonder om zo tot een vier te komen voor de eerste wereldbeker in Banyoles. Donderdagochtend veranderde dat verhaal en werd het een dagje seatracen...
Ik had het niet zien aankomen maar het was toch wel logisch om te racen.
In de ochtend hebben we 3x 2x 500m in T34 gevaren in wisselende opstellingen. Diederik werd tegen Joeri geraced en ik werd tegen Maarten geraced. Alle races gingen eigenlijk vrij aardig en snel, maar tijdens een race stuurden we richting elkaar en hebben we een minuutje de Boatrace na gespeeld; lekker op elkaars bladen inhakken! Na de races was Joeri een beetje op (hij was net ziek geweest) dus we besloten om vrijdag de andere races te doen.
Dus gister in de regen (ja, het is hier niet alleen maar +25° met zon, helaas) maar weer aan de bak; alleen kreeg Diederik na 2 races weer last van z'n maag, dus we konden niet meer verder doorwisselen en racen. Helaas verloor de boot waar ik in zat 2x, want uiteindelijk heeft John besloten om de boot die won (Maarten, Jolmer, Joeri en Thom) naar Banyoles te sturen. Wel balen, want ik begon me toch wel een klein beetje voor te bereiden op een eerste wereldbeker...
Dit betekent gelukkig niet dat er niks meer mogelijk is dit jaar; na de wereldbeker gaat het selecteren gewoon door en John wil ook graag een acht naar het WK sturen, dus er zijn genoeg mogelijkheden. Verder heb ik toch maar weer 2 weken lekker trainen meegepikt en weer een hoop geleerd, dus ik mag niet echt klagen!!
dinsdag 12 mei 2009
Moe...
Nou, de benen zitten weer vol met zuur na vanochtend! Ik ben blij dat ik een vrije middag heb.
Veel mensen zijn naar Milaan, maar ik hebt r de kracht niet meer voor...
Er moest weer 3x2km hard worden gevaren, maar nu in de vier met de Muda´s en Jolmer. We hebben nu al een aantal trainingen met elkaar gevaren en het kan soms best lekker lopen. De afstandjes gingen best goed, maar ik heb nog geen idee hoe hard het ging in vergelijking met de andere boten.
Gister hebben we naast een training met de Muda´s ook nog in een andere opstelling in een vier geroeid, met Jolmer, Diederik en Thom. Dat voer ook wel redelijk makkelijk voor een eerste keer, dus je zou bijna zeggen dat we allemaal sinds Sevilla wat beter zijn gaan roeien!
Omdat ik nog een beetje een zeurend gevoel had in mn rug sinds ik een maandje terug door m´n rug was gegaan, heb ik me zondag maar even laten checken door de ingevlogen Spaanse fysio. Hij vond het nodig om mn rug en heupen weer een beetje recht te zetten en heeft zo ongeveer alles gekraakt wat er maar in mn rug zat, best wel lekker, maar het is wel een beetje schrikken als iemand aan je hoofd gaat sjorren... Gister heeft ie me ook weer uit elkaar getrokken, maar het lijkt gelukkig effect te hebben.
Veel mensen zijn naar Milaan, maar ik hebt r de kracht niet meer voor...
Er moest weer 3x2km hard worden gevaren, maar nu in de vier met de Muda´s en Jolmer. We hebben nu al een aantal trainingen met elkaar gevaren en het kan soms best lekker lopen. De afstandjes gingen best goed, maar ik heb nog geen idee hoe hard het ging in vergelijking met de andere boten.
Gister hebben we naast een training met de Muda´s ook nog in een andere opstelling in een vier geroeid, met Jolmer, Diederik en Thom. Dat voer ook wel redelijk makkelijk voor een eerste keer, dus je zou bijna zeggen dat we allemaal sinds Sevilla wat beter zijn gaan roeien!
Omdat ik nog een beetje een zeurend gevoel had in mn rug sinds ik een maandje terug door m´n rug was gegaan, heb ik me zondag maar even laten checken door de ingevlogen Spaanse fysio. Hij vond het nodig om mn rug en heupen weer een beetje recht te zetten en heeft zo ongeveer alles gekraakt wat er maar in mn rug zat, best wel lekker, maar het is wel een beetje schrikken als iemand aan je hoofd gaat sjorren... Gister heeft ie me ook weer uit elkaar getrokken, maar het lijkt gelukkig effect te hebben.
zaterdag 9 mei 2009
Zo..
..we zijn weer een aantal dagen en vele kilometers verder.
Het sparren tegen de zware mannen ging wel vrij oke, maar toch verloren we redelijk eenvoudig.
Best jammer, maar ja, ze horen natuurlijk gewoon harder te gaan.
Sinds donderdag roei ik met Jolmer in de twee en dat was wel weer even wennen na het rammen in de 8. Na een beetje matige start in de ochtendsessie, roeiden we gelukkig wel een stuk beter na de KUV training in de middag. Als derde training dan nog maar een paar korte stukjes knallen in de 8 en je kon me opvegen... Op zich ook wel logisch want we hebben in 3 dagen ongeveer 112 km geroeid!
Door al dat vele trainen heb je natuurlijk veel eten nodig en je zou zeggen dat het dan fijn is om in Italië te zijn waar al het eten eigenlijk lekker is, maar - geloof het of niet - toch beginnen die 2 warme maaltijden me een beetje tegen te staan. `s Avonds zijn we maar een ijsje gaan eten (je moet toch wat); ik heb zelden lekkerder chocolade ijs gegeten, lekker vet en romig; heel goed voor een lichte... Het blijft me verbazen hoeveel ijs je hier krijgt voor 2 euro!
Vrijdag stond er maar 1 training op het programma; 3x12 min in T25. En ook al roeide het erg lekker in de twee, ik was toch wel blij met de vrije middag. We zijn naar Varese geweest (we verblijven eigenlijk in Biandronno) en hebben daar wat koffie gedronken (uiteraard erg lekker) en een beetje door de binnenstad gestruind.
Vanochtend hebben we afstandjes gevaren (6x500m) in de twee. Het water was weer als een spiegel en dat leverde wel een aantal mooie foto's op; toch wel jammer dat we hier niet vaker kunnen trainen. Het roeien ging een beetje met ups en downs maar uiteindelijk best wel tevreden; we konden de Muda's in ieder geval goed bij blijven. Vanmiddag gaan we alles omgooien en gaan Jolmer en ik met de Muda's in een vier roeien. Eerst nog maar een bakkie doen en wat relaxen...
Het sparren tegen de zware mannen ging wel vrij oke, maar toch verloren we redelijk eenvoudig.
Best jammer, maar ja, ze horen natuurlijk gewoon harder te gaan.
Sinds donderdag roei ik met Jolmer in de twee en dat was wel weer even wennen na het rammen in de 8. Na een beetje matige start in de ochtendsessie, roeiden we gelukkig wel een stuk beter na de KUV training in de middag. Als derde training dan nog maar een paar korte stukjes knallen in de 8 en je kon me opvegen... Op zich ook wel logisch want we hebben in 3 dagen ongeveer 112 km geroeid!
Door al dat vele trainen heb je natuurlijk veel eten nodig en je zou zeggen dat het dan fijn is om in Italië te zijn waar al het eten eigenlijk lekker is, maar - geloof het of niet - toch beginnen die 2 warme maaltijden me een beetje tegen te staan. `s Avonds zijn we maar een ijsje gaan eten (je moet toch wat); ik heb zelden lekkerder chocolade ijs gegeten, lekker vet en romig; heel goed voor een lichte... Het blijft me verbazen hoeveel ijs je hier krijgt voor 2 euro!
Vrijdag stond er maar 1 training op het programma; 3x12 min in T25. En ook al roeide het erg lekker in de twee, ik was toch wel blij met de vrije middag. We zijn naar Varese geweest (we verblijven eigenlijk in Biandronno) en hebben daar wat koffie gedronken (uiteraard erg lekker) en een beetje door de binnenstad gestruind.
Vanochtend hebben we afstandjes gevaren (6x500m) in de twee. Het water was weer als een spiegel en dat leverde wel een aantal mooie foto's op; toch wel jammer dat we hier niet vaker kunnen trainen. Het roeien ging een beetje met ups en downs maar uiteindelijk best wel tevreden; we konden de Muda's in ieder geval goed bij blijven. Vanmiddag gaan we alles omgooien en gaan Jolmer en ik met de Muda's in een vier roeien. Eerst nog maar een bakkie doen en wat relaxen...
maandag 4 mei 2009
Scuza...
Sorry voor de vertraging, trouwe lezers ;) Maar ik heb nu pas internet en daarom meteen maar een lang verhaal.
Ik zit nu alweer 3 volle dagen in Varese en ik moet zeggen, Sevilla was leuk, maar Varese is nu al echt geweldig!! Het hotel is beter en groter (de kamer is 2x zo groot en 2x zo hoog), het eten is heerlijk, de lunch en het avondeten zijn beide warm en we kunnen opscheppen wat we willen. Er is steeds veel variatie en we kunnen meestal kiezen uit pasta, rijst of gebakken aardappelen met veel groentes en sla. Meestal zit er ook omelet of quiche bij en gister kregen we zelfs carpaccio, heerlijk! De omgeving is prachtig. We roeien op een meer wat tussen de bergen ligt en eigenlijk alles er omheen is groen. `s Ochtends is het wind stil en dan is het echt genieten op het water, na een paar kilometer roeien op de spiegel heb je uitzicht op bergen met sneeuw en heb je het gevoel dat je aan het dromen bent.
De vlucht met de KLM was op z´n minst apart te noemen. Nadat we wegreden van de gate en wilden opstijgen, ging er iets mis. Wat werd (gelukkig) niet verteld, maar we gingen het na overleg met het onderhoud nog maar een keer proberen. De piloot vertelde dat het ´de tweede keer wellicht wel beter zou gaan´! Man, die kerel heeft echt z´n roeping als comedian gemist...
Al zwetend gelukkig toch opgestegen en ook weer netjes geland.
Vervolgens lekker met z´n elven in een busje in het donker naar het hotel bij Varese gereden, waar we rond half 12 aankwamen..
Zondag maar meteen vroeg (7:15) opgestaan om de boot (een acht) op te riggeren en alvast een klein stukje te gaan varen, maar helaas, er was een regatta voor gehandicapten en we mochten pas om 17 uur het water op... Dus maar een kleine wandeling gemaakt rond het meer en even gepraat over wat er precies gaat gebeuren. We gaan dit kamp nog niet selecteren en John wil eigenlijk zoveel mogelijk mensen aan het roeien houden voor Londen. Dit kamp gaan we vooral gebruiken om iedereen een beetje hetzelfde te laten doen. Daarom gaan we veel achten en daar zijn we nu dan ook mee bezig. De acht roeit vrij aardig en in de paar trainingen die we nu geroeid hebben, vond John ons al roeien alsof we al een tijdje een ploeg zijn, erg mooi. Zelf vind ik het roeien ook vrij goed gaan, alleen gaan m´n handen weer eens zeuren, blaren dus.
Omdat de groep na laatste Olbrecht test (fysiologische test) vrij vermoeid bleek te zijn, doen we het vrij rustig aan de eerste dagen, ie. alleen maar ED-en met af en toe een opzetje. Zondag hebben we een compleet rondje geroeid van 18 km en gisterochtend ongeveer 16 km, waarna er in de middag een krachttraining op het programma stond, gevolgd door een korte uitroeitraining van 8km. De krachttraining was wel weer even wennen, want ik had al een week niks gedaan. Het krachthonk was lekker ouderwets, alleen maar beton en stalen, verroeste standaard gewichten, niets van de fancy spullen die we op de Bosbaan hebben. Ach ja, uiteindelijk gaat het natuurlijk om de gewichten die je omhoog sleurt! Tussendoor zijn we nog even naar de Carrefour gegaan om wat eten in te slaan en een ijsje te scoren. Nou ja ijsJE; het was eerder IJS, want voor 2 euro krijg je hier twee keer zoveel ijs als in Nederland. Heel vervelend. Verder heeft Ryan (de stuur) een elektrische percolator gekocht, op de voorwaarde dat ik koffie zou kopen. Prima! Thom (m’n kamergenoot), Ryan en ik genieten nu dus dagelijks van een aantal lekkere espressootjes. Niet dat de Italiaanse espresso niet lekker is natuurlijk, sterker nog de koffie is geweldig, maar we blijven wel studenten.
Vanochtend stond een wat intensievere duurtraining op het programma, 2x3x2km in tempo 20, 22 en 24. In de middag hebben we een technische training van 8 en nog een EDtraining van 14km op het programma staan dus we gaan de 40km aantikken vandaag!! Vanaf morgen gaat de intensiteit omhoog en gaan we 4x2km T30 sparren tegen de zware acht, dus we moeten aan de bak.
Ik zit nu alweer 3 volle dagen in Varese en ik moet zeggen, Sevilla was leuk, maar Varese is nu al echt geweldig!! Het hotel is beter en groter (de kamer is 2x zo groot en 2x zo hoog), het eten is heerlijk, de lunch en het avondeten zijn beide warm en we kunnen opscheppen wat we willen. Er is steeds veel variatie en we kunnen meestal kiezen uit pasta, rijst of gebakken aardappelen met veel groentes en sla. Meestal zit er ook omelet of quiche bij en gister kregen we zelfs carpaccio, heerlijk! De omgeving is prachtig. We roeien op een meer wat tussen de bergen ligt en eigenlijk alles er omheen is groen. `s Ochtends is het wind stil en dan is het echt genieten op het water, na een paar kilometer roeien op de spiegel heb je uitzicht op bergen met sneeuw en heb je het gevoel dat je aan het dromen bent.
De vlucht met de KLM was op z´n minst apart te noemen. Nadat we wegreden van de gate en wilden opstijgen, ging er iets mis. Wat werd (gelukkig) niet verteld, maar we gingen het na overleg met het onderhoud nog maar een keer proberen. De piloot vertelde dat het ´de tweede keer wellicht wel beter zou gaan´! Man, die kerel heeft echt z´n roeping als comedian gemist...
Al zwetend gelukkig toch opgestegen en ook weer netjes geland.
Vervolgens lekker met z´n elven in een busje in het donker naar het hotel bij Varese gereden, waar we rond half 12 aankwamen..
Zondag maar meteen vroeg (7:15) opgestaan om de boot (een acht) op te riggeren en alvast een klein stukje te gaan varen, maar helaas, er was een regatta voor gehandicapten en we mochten pas om 17 uur het water op... Dus maar een kleine wandeling gemaakt rond het meer en even gepraat over wat er precies gaat gebeuren. We gaan dit kamp nog niet selecteren en John wil eigenlijk zoveel mogelijk mensen aan het roeien houden voor Londen. Dit kamp gaan we vooral gebruiken om iedereen een beetje hetzelfde te laten doen. Daarom gaan we veel achten en daar zijn we nu dan ook mee bezig. De acht roeit vrij aardig en in de paar trainingen die we nu geroeid hebben, vond John ons al roeien alsof we al een tijdje een ploeg zijn, erg mooi. Zelf vind ik het roeien ook vrij goed gaan, alleen gaan m´n handen weer eens zeuren, blaren dus.
Omdat de groep na laatste Olbrecht test (fysiologische test) vrij vermoeid bleek te zijn, doen we het vrij rustig aan de eerste dagen, ie. alleen maar ED-en met af en toe een opzetje. Zondag hebben we een compleet rondje geroeid van 18 km en gisterochtend ongeveer 16 km, waarna er in de middag een krachttraining op het programma stond, gevolgd door een korte uitroeitraining van 8km. De krachttraining was wel weer even wennen, want ik had al een week niks gedaan. Het krachthonk was lekker ouderwets, alleen maar beton en stalen, verroeste standaard gewichten, niets van de fancy spullen die we op de Bosbaan hebben. Ach ja, uiteindelijk gaat het natuurlijk om de gewichten die je omhoog sleurt! Tussendoor zijn we nog even naar de Carrefour gegaan om wat eten in te slaan en een ijsje te scoren. Nou ja ijsJE; het was eerder IJS, want voor 2 euro krijg je hier twee keer zoveel ijs als in Nederland. Heel vervelend. Verder heeft Ryan (de stuur) een elektrische percolator gekocht, op de voorwaarde dat ik koffie zou kopen. Prima! Thom (m’n kamergenoot), Ryan en ik genieten nu dus dagelijks van een aantal lekkere espressootjes. Niet dat de Italiaanse espresso niet lekker is natuurlijk, sterker nog de koffie is geweldig, maar we blijven wel studenten.
Vanochtend stond een wat intensievere duurtraining op het programma, 2x3x2km in tempo 20, 22 en 24. In de middag hebben we een technische training van 8 en nog een EDtraining van 14km op het programma staan dus we gaan de 40km aantikken vandaag!! Vanaf morgen gaat de intensiteit omhoog en gaan we 4x2km T30 sparren tegen de zware acht, dus we moeten aan de bak.
zondag 15 februari 2009
vrijdag 13 februari 2009
Little Hercules...
Vanochtend mochten we weer lekker knallen in de twee: 4x2 km.
De trainingen waren vrij goed, dus ik verwachtte wel dat we redelijk goed mee zouden kunnen komen.
Maar nu vond het materiaal het nodig om moeilijk te gaan doen.
2 km in tempo 22 lukte nog wel, maar na 1500 meter in 24 vond m'n carbon two-stay rigger het mooi geweest: de bout die de stangen bij elkaar hoort te houden brak in een keer af.
Lekker in light terug en de rest van de kilometers maar weer op de ergo gedaan.
Toch wel blij dat die krachttraining aanslaat...
De trainingen waren vrij goed, dus ik verwachtte wel dat we redelijk goed mee zouden kunnen komen.
Maar nu vond het materiaal het nodig om moeilijk te gaan doen.
2 km in tempo 22 lukte nog wel, maar na 1500 meter in 24 vond m'n carbon two-stay rigger het mooi geweest: de bout die de stangen bij elkaar hoort te houden brak in een keer af.
Lekker in light terug en de rest van de kilometers maar weer op de ergo gedaan.
Toch wel blij dat die krachttraining aanslaat...
donderdag 12 februari 2009
tweezonderen
We zijn nu al weer een paar dagen in de twee aan het trainen. Ik roei nu in de twee met Rutger en het loopt soms best wel goed. De eerste training was meteen een powersessie; 2x4 km sparren in tempo 20, erg lekker. We hebben eigenlijk de hele eerste stuk naast een andere twee gelegen (Roeland en Jolmer), dus we hebben goed tegen elkaar kunnen knokken. Ik was redelijk op (het ontbijt kwam bijna omhoog), Rutger al helemaal en vond het slimmer om weer aan te leggen om de rest van het trainingskamp nog wat te kunnen... De laatse 4 km maar op de ergo gedaan wat eigenlijk wel prima was, met het oog op de 20 minuten test van volgende week. Ik was in elk geval blij met m'n tijd. In de avond 12 km uitgepeddeld, alleen in pakje! Erg fijn om nog wat zon mee te kunnen pikken, daarvoor zitten we immers hier.
Gisterochtend ook lekker in de zon kunnen roeien en 's middags weer met gewichten gesmeten, niets speciaals eigenlijk.
Vandaag stond er alleen een ED training van 22 km op het programma met wat opzetjes, maar door de harde wind zijn we maar eerder (18) aangelegd, want we gingen er niet bepaald beter van roeien. Waarschijnlijk wel slim, want morgen mogen we weer 4x2km rammen tegen elkaar.
Het is best grappig hoe snel de dagen hier gaan, zonder dat we echt veel doen. Heerlijk monotoom; ontbijten, trainen, douchen, eten, slapen, chillen, trainen, douchen, eten, chillen, slapen. Veel meer doe ik eigenlijk niet, maar 'k heb 'r de kracht ook even niet voor... Om me heen gebeurt er niet veel anders, er zijn zelfs al redelijk veel mensen ziek, moe of beide. Nog maar twee dagen overleven!
Gelukkig is voor een snel herstel een wondermiddel uitgevonden en iedereen gebruikt het hier.
Het heet PeptoPro, er zit een goede verhouding eiwitten en koolhydraten in wat samen met wat vitaminen en mineralen moet zorgen dat je sneller weer aan de slag kan en harder kan trainen, haleluja!! De eiwitten bestaan uit voorgekauwde melkeiwitten en er zit gelukkig zelfs een smaakje aan (grapefruit). Maar het is werkelijk niet weg te krijgen... Je zou er bijna niet door gaan trainen. Maar goed, iedereen gebruikt het dus ik doe maar braaf mee.
Nu eerst even genieten van de vrije middag, ik ga zo een terrasje pakken met Jaap, Paul en Roeland en waarschijnlijk nog wat meer.
Gisterochtend ook lekker in de zon kunnen roeien en 's middags weer met gewichten gesmeten, niets speciaals eigenlijk.
Vandaag stond er alleen een ED training van 22 km op het programma met wat opzetjes, maar door de harde wind zijn we maar eerder (18) aangelegd, want we gingen er niet bepaald beter van roeien. Waarschijnlijk wel slim, want morgen mogen we weer 4x2km rammen tegen elkaar.
Het is best grappig hoe snel de dagen hier gaan, zonder dat we echt veel doen. Heerlijk monotoom; ontbijten, trainen, douchen, eten, slapen, chillen, trainen, douchen, eten, chillen, slapen. Veel meer doe ik eigenlijk niet, maar 'k heb 'r de kracht ook even niet voor... Om me heen gebeurt er niet veel anders, er zijn zelfs al redelijk veel mensen ziek, moe of beide. Nog maar twee dagen overleven!
Gelukkig is voor een snel herstel een wondermiddel uitgevonden en iedereen gebruikt het hier.
Het heet PeptoPro, er zit een goede verhouding eiwitten en koolhydraten in wat samen met wat vitaminen en mineralen moet zorgen dat je sneller weer aan de slag kan en harder kan trainen, haleluja!! De eiwitten bestaan uit voorgekauwde melkeiwitten en er zit gelukkig zelfs een smaakje aan (grapefruit). Maar het is werkelijk niet weg te krijgen... Je zou er bijna niet door gaan trainen. Maar goed, iedereen gebruikt het dus ik doe maar braaf mee.
Nu eerst even genieten van de vrije middag, ik ga zo een terrasje pakken met Jaap, Paul en Roeland en waarschijnlijk nog wat meer.
dinsdag 10 februari 2009
Power
Na een dag je lekker niet in de boot te hebben gezeten (2 uurtjes fietsen en krachttrainen), gaat het al een stuk beter met de blaren.Gister ben ik maar weer begonnen met roeien (he wat vervelend...) en hebben we een powertraining gedaan in de boot. Ik zat in een viertje met Roeland, Rutger en Jolmer en we gingen steeds ongeveer vier minuten met de boegen en vervolgens met de slagen roeien. Naja, roeien, roeien... Iets wat er op lijkt. Het ging vrij aardig en na zesde blokje kon je iedereen opvegen. Daarna nog een stukje met z'n vieren geroeid, wat vrij goed ging.
Gelukkig hadden we de middag vrij. Eerst wat geslapen en daar na zijn we de stad in gegaan. Het leek me wel leuk om weer naar de kathedraal te gaan en Alcazar, maar die waren dicht op maandag dus hebben we maar een terrasje gepakt.
's Avonds zijn we naar een Italiaans restaurantje gegaan. Het zag er leuk uit in een oud badhuis. Wij wat eten besteld, staat het eten 5 minuen later al voor onze neus! Redelijk onmogelijk zou je zeggen, aangezien er 2 lasagna's en een cannelloni bij zaten. De cannelloni waren koud en de entrecote (aangeraden door de ober) was niet te eten dus dat was wel jammer. De 2 broodjes met knoflookkaas waren gelukkig wel erg lekker, maar dat mocht ook wel á 3,50 p.p.! Gelukkig wel ietsje beter dan de meuk die we in het hotel voorgeschoteld krijgen.
Gelukkig hadden we de middag vrij. Eerst wat geslapen en daar na zijn we de stad in gegaan. Het leek me wel leuk om weer naar de kathedraal te gaan en Alcazar, maar die waren dicht op maandag dus hebben we maar een terrasje gepakt.
's Avonds zijn we naar een Italiaans restaurantje gegaan. Het zag er leuk uit in een oud badhuis. Wij wat eten besteld, staat het eten 5 minuen later al voor onze neus! Redelijk onmogelijk zou je zeggen, aangezien er 2 lasagna's en een cannelloni bij zaten. De cannelloni waren koud en de entrecote (aangeraden door de ober) was niet te eten dus dat was wel jammer. De 2 broodjes met knoflookkaas waren gelukkig wel erg lekker, maar dat mocht ook wel á 3,50 p.p.! Gelukkig wel ietsje beter dan de meuk die we in het hotel voorgeschoteld krijgen.
zaterdag 7 februari 2009
trials
Gisterochtend hebben we 2x4km geroeid. Het bleef gelukkig bij de aan gegeven tempi; als je hoger zat kreeg je strafsecondes. Tijdens de eerste 2 km merken we na 500 meter dat mijn rigger los zit dus we stoppen en leggen aan om alles vast te draaien. De tweede, derde en vierde moeten we alleen varen omdat iedereen gewoon doorgaat. Het loopt niet echt geweldig, we zijn eigenlijk een beetje een werk-tweetje, niet echt een natuurlijke klik. Lastig als je hard moet roeien... Achteraf krijgen we de tijden te horen en we krijgen een flink aantal secondes aan onze broek ten opzichte van een aantal andere tweetjes, maar worden gelukkig geen laatste. Maar snel proberen te vergeten.
's Middags gaan we weer vieren. Er wordt een en ander gewisseld en ik roei deze training met Rutger, Diederik en Stijn. Eerst is het vrij gehaast, maar na wat oefeningen kunnen we een redelijk goed ritme maken met z'n vieren. Ik moet sturen en hier ben ik (nog) niet zo handig in dus we gaan lekker slalommend over de baan...
Vanochtend coacht Lili voor het eerst. Zij neemt het over nu Jan weer in Nederland zit, erg fijn want anders waren we op ons zelf aangewezen. Neemt niet weg dat het vrij maf is dat we zonder 'echte' coach zitten.
De eerste kilometers zijn wat rommelig, maar het tweede deel kunnen we weer het ritme vinden wat we de vorige dag konden maken. Als iedereen aan z'n eigen puntjes werkt, loopt het soms vrij goed en makkelijk. Voor mij betekent dit dat ik m'n haallengte uit m'n benen moet halen.
Omdat het de laatste kilometer weer wat drukker is op het water, verliezen we wat controle.
Na de training zijn mn handen echt aan gort, dus de middag zit ik op de fiets. Balen, want het begint echt mooi weer te worden en m'n roeien loopt voor mijn gevoel ook steeds beter.
Morgen gaan we weer aan oud ijzer sleuren en later weer een stukje roeien. Maar voor mij wordt het denk ik weer de fiets...
's Middags gaan we weer vieren. Er wordt een en ander gewisseld en ik roei deze training met Rutger, Diederik en Stijn. Eerst is het vrij gehaast, maar na wat oefeningen kunnen we een redelijk goed ritme maken met z'n vieren. Ik moet sturen en hier ben ik (nog) niet zo handig in dus we gaan lekker slalommend over de baan...
Vanochtend coacht Lili voor het eerst. Zij neemt het over nu Jan weer in Nederland zit, erg fijn want anders waren we op ons zelf aangewezen. Neemt niet weg dat het vrij maf is dat we zonder 'echte' coach zitten.
De eerste kilometers zijn wat rommelig, maar het tweede deel kunnen we weer het ritme vinden wat we de vorige dag konden maken. Als iedereen aan z'n eigen puntjes werkt, loopt het soms vrij goed en makkelijk. Voor mij betekent dit dat ik m'n haallengte uit m'n benen moet halen.
Omdat het de laatste kilometer weer wat drukker is op het water, verliezen we wat controle.
Na de training zijn mn handen echt aan gort, dus de middag zit ik op de fiets. Balen, want het begint echt mooi weer te worden en m'n roeien loopt voor mijn gevoel ook steeds beter.
Morgen gaan we weer aan oud ijzer sleuren en later weer een stukje roeien. Maar voor mij wordt het denk ik weer de fiets...
El Patio
Omdat Jan vandaag alweer richting Nederland vertrok, leek het ons gister leuk om met z'n allen wat te gaan eten in de stad. Jan komt hier al wat jaartjes (er gaan verhalen dat ie er in totaal al een jaar heeft doorgebracht) en hij wist nog wel een leuke plek: El Patio.
Dus wij met de taxi naar het centrum naar deze polulaire broodjeszaak.
Daar aangekomen zien we een toonbank vol met allerlei broodjes en we gaan zitten op een soort trap zoals je in badhuizen vindt. We hebben geen idee welke broodjes lekker zijn, dus we bestellen maar wat biertjes en alle 'panes de la casa'. Top! Op een vijftal schalen krijgen we heerlijke toastjes opgedient met kabeljauw, zalm, spaanse ham en nog meer varkensvlees. Met varkensvlees zijn ze handig hier! Boven de toonbank hangen een stuk of 20 gedroogde hammetjes te wachten tot ze op een broodje belanden of gewoon als tapas worden geserveerd.
Omdat het eten in het hotel redelijk karig is, kunnen we geen genoeg krijgen van deze delicatessen en bestellen we nog wat. Ik neem een warm broodje met varkensvlees en blauwe kaas wat kennelijk typisch is voor Andalusië; goddelijk.
Goed gevuld vervolgen we onze trip naar een bekende bodega (soort kroeg) in Santa Cruz om nog wat te drinken. Al met al een leuke avond gehad.
Dus wij met de taxi naar het centrum naar deze polulaire broodjeszaak.
Daar aangekomen zien we een toonbank vol met allerlei broodjes en we gaan zitten op een soort trap zoals je in badhuizen vindt. We hebben geen idee welke broodjes lekker zijn, dus we bestellen maar wat biertjes en alle 'panes de la casa'. Top! Op een vijftal schalen krijgen we heerlijke toastjes opgedient met kabeljauw, zalm, spaanse ham en nog meer varkensvlees. Met varkensvlees zijn ze handig hier! Boven de toonbank hangen een stuk of 20 gedroogde hammetjes te wachten tot ze op een broodje belanden of gewoon als tapas worden geserveerd.
Omdat het eten in het hotel redelijk karig is, kunnen we geen genoeg krijgen van deze delicatessen en bestellen we nog wat. Ik neem een warm broodje met varkensvlees en blauwe kaas wat kennelijk typisch is voor Andalusië; goddelijk.
Goed gevuld vervolgen we onze trip naar een bekende bodega (soort kroeg) in Santa Cruz om nog wat te drinken. Al met al een leuke avond gehad.
donderdag 5 februari 2009
Trainen
De afgelopen dagen hebben we alleen in tweezonders geroeid. Ik roei met Diederik en het vaart redelijk. Het is in ieder geval nog behoorlijk zoeken naar goede halen. De trainingen bestaan vooral uit lange duurtrainingen, maar dat is dubbel zo vermoeiend als je nog nooit met elkaar in een twee hebt gezeten en daarom mogen we ook iets minder roeien.
Gister ook nog een krachttraining gedaan en die zijn altijd wel uitdagend, omdat we (ik in ieder geval) een nieuw schema volgen met veel stabilisatie en veel nieuwe oefeningen. Spierpijn dus...
Omdat ik vandaag echt veel pijn aan m'n handen had (blaren), heb ik de training van vanochtend op de fiets gedaan. Twee uur op een fietsergometer met uitzicht op in de regen trainende roeiers is toch niet helemaal wat ik me van Sevilla had voor gesteld. Gelukkig gaat het al veel beter met de handen en is er ook beter weer op komst. Vandaag hoeven we alleen nog maar een stabilisatie training te doen en dan zit het er weer op voor vandaag.
Morgen gaan we met de tweetjes 4x2 km sparren in tempo '22-28'. Ik kan me niet voorstellen dat iedereen zich daar aan gaat houden dus het zal wel 24-30 worden..
Gister ook nog een krachttraining gedaan en die zijn altijd wel uitdagend, omdat we (ik in ieder geval) een nieuw schema volgen met veel stabilisatie en veel nieuwe oefeningen. Spierpijn dus...
Omdat ik vandaag echt veel pijn aan m'n handen had (blaren), heb ik de training van vanochtend op de fiets gedaan. Twee uur op een fietsergometer met uitzicht op in de regen trainende roeiers is toch niet helemaal wat ik me van Sevilla had voor gesteld. Gelukkig gaat het al veel beter met de handen en is er ook beter weer op komst. Vandaag hoeven we alleen nog maar een stabilisatie training te doen en dan zit het er weer op voor vandaag.
Morgen gaan we met de tweetjes 4x2 km sparren in tempo '22-28'. Ik kan me niet voorstellen dat iedereen zich daar aan gaat houden dus het zal wel 24-30 worden..
Forza Sevilla!!
Gisteravond zijn we naar de stad geweest. Samen met Maarten, Jolmer en Roeland even koffie gedronken en naar Plaza de España geweest, wat nog steeds erg mooi is. Het was half zeven en we wilden nog wat eten voordat we om 9 uur naar de halve finale Copa del Rey tussen Sevilla en Atletico Bilbao zouden gaan. Omdat het vrij hard regende hadden we niet zoveel zin om lang te zoeken en zijn we maar de Ierse pub binnen gelopen en binnen een kwartier hadden we een hamburger en wat frites voor onze neus staan (ik heb zelden zoveel patat gegeten als de afgelopen 5 dagen; ik ben benieuwd of ik ooit nog licht ga worden...).
Toen snel de taxi genomen naar het stadion. De wedstrijd was best wel gaaf, want het was de eerste voetbalwedstrijd waar ik heen ben geweest. Sevilla won met 2-1 dus da's mooi, want wij waren uiteraard voor Sevilla. Grappig hoe snel je voor een voetbalclub kan zijn als je tussen de F-side van Sevilla staat! Alle liedjes konden we niet mee zingen maar Forza Sevilla lukte nog net.
Sevilla stond na de eerste helft achter met 1-0 en iedereen om ons heen begon al gefrustreerd te raken en tegen stoelen aan te trappen (waar overigens niemand op zit). Gelukkig maakte Sevilla 1-1 en zitten er ineens 3 blije Spanjaarden in je nek.
Een paar minuten later gooit een Sevillasupporter een fles water richting zijn eigen keeper en die kreeg uiteraard een scheldkannonade over zich heen. Daar bleef het niet bij want er werd ook van alles richting hem gegooid en even later kwam die kerel met z'n vrienden verhaal halen en werd het al snel knokken. Wij stonden er met z'n achten middenin en ik wist niet hoe snel ik weg moest komen. Het grappige er aan was dat niemand zag hoe Sevilla in de laatste minuten de 2-1 scoorde! Achteraf hoorden we dat de ME er aan kwam, maar wij waren het stadion al uit gevlucht na het fluitsignaal.
Toen snel de taxi genomen naar het stadion. De wedstrijd was best wel gaaf, want het was de eerste voetbalwedstrijd waar ik heen ben geweest. Sevilla won met 2-1 dus da's mooi, want wij waren uiteraard voor Sevilla. Grappig hoe snel je voor een voetbalclub kan zijn als je tussen de F-side van Sevilla staat! Alle liedjes konden we niet mee zingen maar Forza Sevilla lukte nog net.
Sevilla stond na de eerste helft achter met 1-0 en iedereen om ons heen begon al gefrustreerd te raken en tegen stoelen aan te trappen (waar overigens niemand op zit). Gelukkig maakte Sevilla 1-1 en zitten er ineens 3 blije Spanjaarden in je nek.
Een paar minuten later gooit een Sevillasupporter een fles water richting zijn eigen keeper en die kreeg uiteraard een scheldkannonade over zich heen. Daar bleef het niet bij want er werd ook van alles richting hem gegooid en even later kwam die kerel met z'n vrienden verhaal halen en werd het al snel knokken. Wij stonden er met z'n achten middenin en ik wist niet hoe snel ik weg moest komen. Het grappige er aan was dat niemand zag hoe Sevilla in de laatste minuten de 2-1 scoorde! Achteraf hoorden we dat de ME er aan kwam, maar wij waren het stadion al uit gevlucht na het fluitsignaal.
dinsdag 3 februari 2009
Eerste dagen in Sevilla
Zo, daar zit ik dan. Eindelijk de kans om een verhaaltje te schrijven.
Na een lekker typische Ryan Air vlucht kwamen we aan in Sevilla en zijn we met de taxi naar het hotel gegaan. We slapen ongeveer naast de rivier en het is een echt sportershotel; alleen een douche en een bed, meer is er eigenlijk niet op de kamer. Ik vind het wel best eigenlijk.
Vantevoren kreeg ik de indruk dat het eten slecht zou zijn, maar tot nu toe 'valt het nog wel mee'. Ze kunnen alleen niets normaal koken, eigenlijk alles is te gaar. Pasta kan je met een rietje eten... Gelukkig wordt de lunch door iemand anders geregeld (Theresa) en die is top: broodjes met chorizo, spaanse ham en kaas, maar ook met avocado's en fruit. Iedereen neemt hier dan ook wat eten mee naar het hotel voor na de tweede training, want het avondeten is om 8 uur.
Op eten na doen we hier ook nog wat anders: trainen natuurlijk. De eerste 5 trainingen zitten er al op. Die zijn op een krachttraining na alleen maar ED-sessies geweest in de vierzonder. Vrij makkelijk zou je zeggen, maar toch ben ik behoorlijk moe. Het is lang geleden dat ik zo veel blaren heb gehad... Ik zit nu in een boot met Diederik, Youri en Roeland. Het vaart best aardig, we roeien in ieder geval steeds beter. Vanochtend hebben we tegen een andere lichte 4 en 2 zware vieren 2x4km gespard in 'tempo 20'. Lees iedereen gaat minimaal 2 tempi hoger roeien. De eerste roeien we in tempo 21,5: te laag en we liggen achter op de rest... Volgende iets hoger en we kunnen de rest voor blijven.
Vanmiddag gaan we tweezonderen. Ben benieuwd.
Na een lekker typische Ryan Air vlucht kwamen we aan in Sevilla en zijn we met de taxi naar het hotel gegaan. We slapen ongeveer naast de rivier en het is een echt sportershotel; alleen een douche en een bed, meer is er eigenlijk niet op de kamer. Ik vind het wel best eigenlijk.
Vantevoren kreeg ik de indruk dat het eten slecht zou zijn, maar tot nu toe 'valt het nog wel mee'. Ze kunnen alleen niets normaal koken, eigenlijk alles is te gaar. Pasta kan je met een rietje eten... Gelukkig wordt de lunch door iemand anders geregeld (Theresa) en die is top: broodjes met chorizo, spaanse ham en kaas, maar ook met avocado's en fruit. Iedereen neemt hier dan ook wat eten mee naar het hotel voor na de tweede training, want het avondeten is om 8 uur.
Op eten na doen we hier ook nog wat anders: trainen natuurlijk. De eerste 5 trainingen zitten er al op. Die zijn op een krachttraining na alleen maar ED-sessies geweest in de vierzonder. Vrij makkelijk zou je zeggen, maar toch ben ik behoorlijk moe. Het is lang geleden dat ik zo veel blaren heb gehad... Ik zit nu in een boot met Diederik, Youri en Roeland. Het vaart best aardig, we roeien in ieder geval steeds beter. Vanochtend hebben we tegen een andere lichte 4 en 2 zware vieren 2x4km gespard in 'tempo 20'. Lees iedereen gaat minimaal 2 tempi hoger roeien. De eerste roeien we in tempo 21,5: te laag en we liggen achter op de rest... Volgende iets hoger en we kunnen de rest voor blijven.
Vanmiddag gaan we tweezonderen. Ben benieuwd.
Abonneren op:
Posts (Atom)