Ja, leuk hoor, zo met je eerste race de WK-finale halen maar dat betekent wel dat je je een week moet vermaken! Vandaag en gister is dat wel redelijk gelukt, ook al heb ik me soms afgevraagd of ik wel met een WK bezig was…
Joeri heeft een beetje last van een rib-spiertje en volgens de fysio was het wel een goed plan om even niet te roeien. Zondagmiddag hebben we dan ook op de fiets door gebracht en ook maandagochtend hebben we in de sportschool gefietst.
Ik wilde maandag om 12 uur nog naar de voorwedstrijden van de lichte vier en beide achten gaan kijken, maar we mistten de bus dus heb weer een middagje in het hotel doorgebracht en het op de racetracker gevolgd. Heb ook even de toerist uitgehangen door met de camera in de hand even een klein rondje te wandelen. Het is best mooi hier, er staan best wat mooie kerken en andere grote gebouwen. Daarna met Maarten, Jolmer en Ryan even ‘Beiers’ geklaverjast, wat echt briljant was (ik speelde een pit volledig uit eigen hand).
Na het avondeten – wat overigens voor het eerst echt niet goed was – even met Rutger op het terras bij de mall cappuccino gedronken en even gekeken wat er de afgelopen 10 eeuwen nou allemaal gebeurd is in Poznan en wat er nog meer te zien is dan een roeibaan en de shopping-mall. De avond toch maar weer afgesloten met een potje Red Alert…
Vandaag niet echt veel nieuws gedaan. Na het ontbijt zijn we naar de baan vertrokken om even lekker te ergoën. Daarna konden we nog even de finish van de herkansing voor de lichte achten meepikken. De Fransen en de Japanezen konden de Turken nog maar net voorblijven. De Turken zitten midden in hun ramadan, dus aan het op gewicht komen zal het niet hebben gelegen!! De finale zal dus gaan tussen Amerika, Italië, Duitsland, Frankrijk, Japan en ons. Na de lunch hebben we lekker een middagje op een terras zitten klaverjassen. Straks gaan we even ergens anders eten, want we worden het hotel-eten allemaal wel zat ondertussen. Stelletje verwende jochies zijn we eigenlijk!
dinsdag 25 augustus 2009
zondag 23 augustus 2009
Zweten
Op de dag van m’n eerste WK-race gaat om 5:50 de wekker en de dag begint al slecht omdat ik er 2 minuten later achter kom dat ik te zwaar ben.. Gelukkig is Thom te licht en gaan we nog een stukje roeien voor de weging. Daarmee calculeer ik eigenlijk 500 gram in om de verliezen. Ik ben niet de enige die te zwaar is, dus er worden veel kleren aangetrokken voor het warmroeien.
Tijdens het warmroeien (wat overigens best goed gaat), is het vrij koud, dus zweten zit er helaas niet echt in. Na 4km ben ik 100 gram kwijt en ook de rest verliest bijna niets… Alle kleren aangetrokken en op naar de ergo’s. Die staan stil dus het is wat makkelijker om warm te worden en te zweten en na 10 minuten proberen we het nog een keer. Het is nu 7:40 en we mogen dus al inwegen, maar we moeten met z’n achten nog 200 gram… Kak! Weer die natte kleren aan en een paar minuten hardroeien. Tijdens het roeien kijk ik naar een tentje van New Wave (verkopen roeikleren) en zie een soort vlag met de tekst ‘Never give up’ met daaronder een skelet die op de bodem van een meer roeit; moet er wel om lachen tijdens het zweten. Om 7:50 wegen we dan eindelijk in en zit iedereen aan de PeptoPro en Aquarius om bij te komen.
Tot 8:50 kan iedereen een beetje z’n ding doen en het is stiller dan bij voorgaande wedstrijden. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest en dit is pas de voorwedstrijd!! Gelukkig is dit 10 minuten voordat we de boot pakken minder. Er is geen voorbespreking; die hebben we gister al gedaan en alles wat me nu verteld wordt gaat toch ’t ene oor in en het ander weer eruit.
De warming up bestaat voornamelijk uit kleine rondjes varen bij de starttoren, vrij irritant want van 1,5 minuut roeien en 1 stilliggen wordt je niet echt warm.
Dan liggen we aan de start en neemt Ryan het plan nog een keer door. We hebben een stuk of 12 flesjes die allemaal de boot uit worden gegooid vlak voordat de role-call begint. Ik merk dat alle zenuwen vrijwel weg zijn en ik vooral op het startlicht let en op wat Ryan zegt. Dan springt het licht op groen. Helaas varen we niet de race zoals we ‘m voor hadden besproken. In de start verliezen we wat op de andere ploegen en vooral Amerika. Ze nemen een voorsprong van een lengte die we niet meer goed maken. Het is technisch niet zo goed als we zouden kunnen en naderhand is iedereen ook teleurgesteld, ook al zijn we door naar de finale. Conclusie: de eerste vier liggen dicht bijelkaar en we hebben nog een week om 2,5 seconde goed te maken op de Amerikanen en de Italianen.
Tijdens het warmroeien (wat overigens best goed gaat), is het vrij koud, dus zweten zit er helaas niet echt in. Na 4km ben ik 100 gram kwijt en ook de rest verliest bijna niets… Alle kleren aangetrokken en op naar de ergo’s. Die staan stil dus het is wat makkelijker om warm te worden en te zweten en na 10 minuten proberen we het nog een keer. Het is nu 7:40 en we mogen dus al inwegen, maar we moeten met z’n achten nog 200 gram… Kak! Weer die natte kleren aan en een paar minuten hardroeien. Tijdens het roeien kijk ik naar een tentje van New Wave (verkopen roeikleren) en zie een soort vlag met de tekst ‘Never give up’ met daaronder een skelet die op de bodem van een meer roeit; moet er wel om lachen tijdens het zweten. Om 7:50 wegen we dan eindelijk in en zit iedereen aan de PeptoPro en Aquarius om bij te komen.
Tot 8:50 kan iedereen een beetje z’n ding doen en het is stiller dan bij voorgaande wedstrijden. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest en dit is pas de voorwedstrijd!! Gelukkig is dit 10 minuten voordat we de boot pakken minder. Er is geen voorbespreking; die hebben we gister al gedaan en alles wat me nu verteld wordt gaat toch ’t ene oor in en het ander weer eruit.
De warming up bestaat voornamelijk uit kleine rondjes varen bij de starttoren, vrij irritant want van 1,5 minuut roeien en 1 stilliggen wordt je niet echt warm.
Dan liggen we aan de start en neemt Ryan het plan nog een keer door. We hebben een stuk of 12 flesjes die allemaal de boot uit worden gegooid vlak voordat de role-call begint. Ik merk dat alle zenuwen vrijwel weg zijn en ik vooral op het startlicht let en op wat Ryan zegt. Dan springt het licht op groen. Helaas varen we niet de race zoals we ‘m voor hadden besproken. In de start verliezen we wat op de andere ploegen en vooral Amerika. Ze nemen een voorsprong van een lengte die we niet meer goed maken. Het is technisch niet zo goed als we zouden kunnen en naderhand is iedereen ook teleurgesteld, ook al zijn we door naar de finale. Conclusie: de eerste vier liggen dicht bijelkaar en we hebben nog een week om 2,5 seconde goed te maken op de Amerikanen en de Italianen.
Dagen voor de wedstrijd
Internet is toch niet zo goed als ik dacht, even een korte opsomming van de afgelopen dagen..
Vrijdag
Daniël heeft ’s ochtends de boot gechecked met Jan, er stonden een paar dingen nog niet precies goed. Vervolgens rond half 12 getraind. Het ging best oké, ook al was het heel warm, 30 graden in de volle zon. Er stond 2km AT op het schema met 2x500m, de 1e en de 4e van de race. Vooral laatste goed, maar ik merk dat ik nog wel een beetje moe ben van de reis en het trainingskamp.
Lunch was op de baan en in de middag even gechilled in het hotel en bakkie gedaan. Ijsje gegeten in shopping mall naast het hotel, was best wel lekker. Verder nog wat boodschappen ingeslagen: matzes, chocola en rijstewafels… Met avond eten klein bordje met pasta, wat sla en een broodje gegeten. Daarna met Ryan en Thom het verplichte bakkie gedaan (hé, vervelend..). Zij gingen Red Alerten en ik heb wat races uit Beijing gekeken voor inspiratie, zware vier vooral: nog van alles mogelijk in laatste 250. Omdat alle ploegen anders zijn moeten we alles verwachten, maar toch vooral van eigen roeien uitgaan.
Zaterdag
Trainen ging niet geweldig, er staat vrij veel deining en er varen veel ploegen.
De loting was in de middag bekend en we kunnen toch wel een beetje van geluk spreken dat we met Amerika, Japan en Turkije in de voorwedstrijd zitten. Ik had in ieder geval wel een zwaardere kunnen bedenken…
Dan nog maar even relaxen, weer een bakkie gedronken met Ryan (je moet wat met je tijd) en een leuk Lavazza glas op de kop getikt. Daarna nog een beetje chocola gekocht…
Na het avondeten (2 lepels rijst met een beetje olijfolie) even voorbesproken, maar het is eigenlijk niet veel anders dan een bespreking van de race-indeling zoals we die al een paar weken hebben staan.
Nu beginnen de zenuwen toch ook wel op te komen. Ik wil al 3 jaar naar de WK, nu eindelijk bereikt en dat geeft dan wel weer een goed gevoel. De opening met Armin van Buuren zijn we niet heen gegaan, want de race is vervroegd naar 9:36 en dat betekend dat we iets voor 7:00 uitzetten om even het lichaam op gang te krijgen (en een beetje te zweten), vroeg naar bed dus.
Voor het slapen nog even met Thom over de WK en de race van morgen gepraat.
Vrijdag
Daniël heeft ’s ochtends de boot gechecked met Jan, er stonden een paar dingen nog niet precies goed. Vervolgens rond half 12 getraind. Het ging best oké, ook al was het heel warm, 30 graden in de volle zon. Er stond 2km AT op het schema met 2x500m, de 1e en de 4e van de race. Vooral laatste goed, maar ik merk dat ik nog wel een beetje moe ben van de reis en het trainingskamp.
Lunch was op de baan en in de middag even gechilled in het hotel en bakkie gedaan. Ijsje gegeten in shopping mall naast het hotel, was best wel lekker. Verder nog wat boodschappen ingeslagen: matzes, chocola en rijstewafels… Met avond eten klein bordje met pasta, wat sla en een broodje gegeten. Daarna met Ryan en Thom het verplichte bakkie gedaan (hé, vervelend..). Zij gingen Red Alerten en ik heb wat races uit Beijing gekeken voor inspiratie, zware vier vooral: nog van alles mogelijk in laatste 250. Omdat alle ploegen anders zijn moeten we alles verwachten, maar toch vooral van eigen roeien uitgaan.
Zaterdag
Trainen ging niet geweldig, er staat vrij veel deining en er varen veel ploegen.
De loting was in de middag bekend en we kunnen toch wel een beetje van geluk spreken dat we met Amerika, Japan en Turkije in de voorwedstrijd zitten. Ik had in ieder geval wel een zwaardere kunnen bedenken…
Dan nog maar even relaxen, weer een bakkie gedronken met Ryan (je moet wat met je tijd) en een leuk Lavazza glas op de kop getikt. Daarna nog een beetje chocola gekocht…
Na het avondeten (2 lepels rijst met een beetje olijfolie) even voorbesproken, maar het is eigenlijk niet veel anders dan een bespreking van de race-indeling zoals we die al een paar weken hebben staan.
Nu beginnen de zenuwen toch ook wel op te komen. Ik wil al 3 jaar naar de WK, nu eindelijk bereikt en dat geeft dan wel weer een goed gevoel. De opening met Armin van Buuren zijn we niet heen gegaan, want de race is vervroegd naar 9:36 en dat betekend dat we iets voor 7:00 uitzetten om even het lichaam op gang te krijgen (en een beetje te zweten), vroeg naar bed dus.
Voor het slapen nog even met Thom over de WK en de race van morgen gepraat.
vrijdag 21 augustus 2009
aankomst Poznan
Na een fantastische reis (lees: 5u op, met 2 goedkope vluchten en een tussenstop van 4u in Dortmund (wat tenopzichte van Munchen net zo ver is als Poznan!)) zijn we gister aangekomen op de plek waar het straks allemaal moet gebeuren, Poznan. Tot nu toe lijkt het me een mooie mix van het westen en het oude oostblok. Er staan veel hippe nieuwe gebouwen in een achtergrond van saaie betonnen blokken. Zo ook de baan, met allemaal ruimtevaart accenten uit de jaren '70 lijkt het net of we de WK in Legoland moeten varen.
Gelukkig zitten we 'gewoon' in het Westerse Novotel en dat bevalt wel goed. Er is gratis internet op de kamer dus ik zal proberen wat meer stukjes te schrijven.
Gister hebben we een heel kort stukje gevaren om de vermoeidheid van de reis er een beetje uit te roeien. Het was echt gillend druk op de baan. Het lijkt allemaal een soort grotere en beter georganiseerde Randstad regatta: het is net zo druk en niemand kijkt waar ie heen loopt met zn boot. Verder heeft iedereen een toegewezen stelling dus dat is wel handig, onze boot ligt lekker in de schaduw in een van de 10 loodsen.
Na de training zijn we met een pendelbus terug gegaan naar het hotel waar ook de Duitsers, Spanjaarden en Australiërs zitten. Die stapten natuurlijk ook allemaal in 'onze' bus en in een bus naast ons stapten allemaal roeiers uit 'armere' landen in naar een ander (volgens mij goedkoper) hotel. Was raar dat dat soort verschillen zelfs op een WK te zien zijn.
Straks gaan we weer een stukje peddelen met wat korte stukjes hard. Daarna zijn we vrij en wordt het tijd om de eerste tegenstander van de WK te gaan verslaan: de weegschaal...
Gelukkig zitten we 'gewoon' in het Westerse Novotel en dat bevalt wel goed. Er is gratis internet op de kamer dus ik zal proberen wat meer stukjes te schrijven.
Gister hebben we een heel kort stukje gevaren om de vermoeidheid van de reis er een beetje uit te roeien. Het was echt gillend druk op de baan. Het lijkt allemaal een soort grotere en beter georganiseerde Randstad regatta: het is net zo druk en niemand kijkt waar ie heen loopt met zn boot. Verder heeft iedereen een toegewezen stelling dus dat is wel handig, onze boot ligt lekker in de schaduw in een van de 10 loodsen.
Na de training zijn we met een pendelbus terug gegaan naar het hotel waar ook de Duitsers, Spanjaarden en Australiërs zitten. Die stapten natuurlijk ook allemaal in 'onze' bus en in een bus naast ons stapten allemaal roeiers uit 'armere' landen in naar een ander (volgens mij goedkoper) hotel. Was raar dat dat soort verschillen zelfs op een WK te zien zijn.
Straks gaan we weer een stukje peddelen met wat korte stukjes hard. Daarna zijn we vrij en wordt het tijd om de eerste tegenstander van de WK te gaan verslaan: de weegschaal...
woensdag 19 augustus 2009
einde trainingskamp
Eindelijk zit het zware werk erop!
Vanochtend het laatste afstandje gedaan tegen de zware mannen; er stond een 1500m op het programma. Ten opzichte van de wereldrecords gingen we ongeveer even hard, maar het ging niet echt geweldig, gelukkig zeker ook niet slecht. Het hoeft natuurlijk ook nog niet super te gaan, dat moet namelijk zondag over een week gebeuren. Nu was iedereen moe van 12 dagen hard trainen, waarin we toch wel een stapje vooruit hebben kunnen zetten. Over het algemeen hebben we ´s ochtends iets intensiefs gedaan (varierend van 2x1000 tot minuut sprint - minuut rust) en in de middag een technische training gehad, maar zelfs dat kan soms best vermoeiend zijn in een acht.
Morgen vertrekken we alweer naar Polen, met een tussenstop van 4 uur in Dortmund.
Dan hebben we nog 4 trainingen en dan begint het WK voor ons; ik heb er zin an!!
Vanochtend het laatste afstandje gedaan tegen de zware mannen; er stond een 1500m op het programma. Ten opzichte van de wereldrecords gingen we ongeveer even hard, maar het ging niet echt geweldig, gelukkig zeker ook niet slecht. Het hoeft natuurlijk ook nog niet super te gaan, dat moet namelijk zondag over een week gebeuren. Nu was iedereen moe van 12 dagen hard trainen, waarin we toch wel een stapje vooruit hebben kunnen zetten. Over het algemeen hebben we ´s ochtends iets intensiefs gedaan (varierend van 2x1000 tot minuut sprint - minuut rust) en in de middag een technische training gehad, maar zelfs dat kan soms best vermoeiend zijn in een acht.
Morgen vertrekken we alweer naar Polen, met een tussenstop van 4 uur in Dortmund.
Dan hebben we nog 4 trainingen en dan begint het WK voor ons; ik heb er zin an!!
donderdag 13 augustus 2009
Ad Fundum
-tot de bodem-
Jaja ik ben redelijk moe...
Mag ook wel op zo'n laatste trainingskamp en het is ook wel logisch:
Vanochtend 12 zware kilometers. 3 x4 km in klimmende tempi eindigend in 34. Die voeren gelukkig wel lekker.
Gister ging wat minder tegen de zware mannen acht. 's Ochtends gewoon 'rustig' (gewoon rammen dus in laag tempo) en in de middag 1x2000m en 2x1500, waarbij de laatste 2 lekker in baantempo waren. Gelukkig hadden we de middag vrij en konden we even München in.
We hebben overigens 8 tegenstanders op de WK dus we mogen een voorwedstrijd varen!!
Ten opzichte van Luzern komen de Hongaren, Polen, Amerkianen, Fransen, Turken en Japanners erbij. De Oostenrijkers doen niet meer mee.
De Italiaanse acht is ook nog gepimpt dus het veld zal wel een stukje pittiger zijn dan in Luzern.
Tussen de trainingen door wordt trouwens ook het nodige getraind.
Iedereen heeft een Nintendo mee of 'gewoon' z'n laptop, dus er wordt genoeg geMarioKart en geRedAlert. Vermoeiend hoor zo'n WK voorbereiding! ;)
Jaja ik ben redelijk moe...
Mag ook wel op zo'n laatste trainingskamp en het is ook wel logisch:
Vanochtend 12 zware kilometers. 3 x4 km in klimmende tempi eindigend in 34. Die voeren gelukkig wel lekker.
Gister ging wat minder tegen de zware mannen acht. 's Ochtends gewoon 'rustig' (gewoon rammen dus in laag tempo) en in de middag 1x2000m en 2x1500, waarbij de laatste 2 lekker in baantempo waren. Gelukkig hadden we de middag vrij en konden we even München in.
We hebben overigens 8 tegenstanders op de WK dus we mogen een voorwedstrijd varen!!
Ten opzichte van Luzern komen de Hongaren, Polen, Amerkianen, Fransen, Turken en Japanners erbij. De Oostenrijkers doen niet meer mee.
De Italiaanse acht is ook nog gepimpt dus het veld zal wel een stukje pittiger zijn dan in Luzern.
Tussen de trainingen door wordt trouwens ook het nodige getraind.
Iedereen heeft een Nintendo mee of 'gewoon' z'n laptop, dus er wordt genoeg geMarioKart en geRedAlert. Vermoeiend hoor zo'n WK voorbereiding! ;)
zondag 9 augustus 2009
eerste dagen München
En dan zitten de eerste 2 dagen er al weer op.
Gisteren zijn we `s ochtends naar München gevlogen, de reis was allemaal prima verlopen alleen waren er een aantal tassen achter gebleven.
We zitten in een prima Mercure hotel op 6,5 km van de roeibaan, dus we moeten met de auto, lopend of met de fiets naar de baan. Voor Maarten, Joeri en mij is het de fiets geworden, die zijn meegekomen op de botenwagen. De rest heeft een auto gehuurd. De middag hebben we gebruikt om een beetje te acclimatiseren.
Eind van de middag vonden we het dan toch wel nuttig om een training te gaan varen en hebben 12 km gevaren op de baan waar de Olympische Spelen van ´72 werden verroeid. Een hele mooie baan, want het water is zo helder als het water wat uit de kraan komt, je kunt de bodem zien. Best wel cool. Beetje vervelend dat de coaches er niet bij waren, die komen vanavond en morgen pas. Trainen ging verder allemaal wel prima en we gingen dus weer terug fietsen.
Op de weg naar het hotel is een vrij stijl viaduct over het spoor en wij vonden het nodig om de eerste punten voor de bolletjestrui te verdelen. Maar al sprintend naar boven schoot Joeri z´n ketting eraf en schuurde met z´n voet over de grond waardoor hij vandaag niet kon roeien (wij dus ook niet..).
Vanochtend heb ik dus op de ergo en de fiets doorgebracht. ´s Middags moest er nog met wat ijzer worden gegooid. De warming up bestond itt de gebruikelijke maffe looppasjes uit voetballen en 90kg banktrekken, wat natuurlijk niemand lukte... Ik was wel tevreden, want had 2 PRtjes met voorslaan en deadlift, dus met de kracht zit het wel goed. Nu nog leren roeien, maar daar hebben we gelukkig nog 2 weken voor!
Gisteren zijn we `s ochtends naar München gevlogen, de reis was allemaal prima verlopen alleen waren er een aantal tassen achter gebleven.
We zitten in een prima Mercure hotel op 6,5 km van de roeibaan, dus we moeten met de auto, lopend of met de fiets naar de baan. Voor Maarten, Joeri en mij is het de fiets geworden, die zijn meegekomen op de botenwagen. De rest heeft een auto gehuurd. De middag hebben we gebruikt om een beetje te acclimatiseren.
Eind van de middag vonden we het dan toch wel nuttig om een training te gaan varen en hebben 12 km gevaren op de baan waar de Olympische Spelen van ´72 werden verroeid. Een hele mooie baan, want het water is zo helder als het water wat uit de kraan komt, je kunt de bodem zien. Best wel cool. Beetje vervelend dat de coaches er niet bij waren, die komen vanavond en morgen pas. Trainen ging verder allemaal wel prima en we gingen dus weer terug fietsen.
Op de weg naar het hotel is een vrij stijl viaduct over het spoor en wij vonden het nodig om de eerste punten voor de bolletjestrui te verdelen. Maar al sprintend naar boven schoot Joeri z´n ketting eraf en schuurde met z´n voet over de grond waardoor hij vandaag niet kon roeien (wij dus ook niet..).
Vanochtend heb ik dus op de ergo en de fiets doorgebracht. ´s Middags moest er nog met wat ijzer worden gegooid. De warming up bestond itt de gebruikelijke maffe looppasjes uit voetballen en 90kg banktrekken, wat natuurlijk niemand lukte... Ik was wel tevreden, want had 2 PRtjes met voorslaan en deadlift, dus met de kracht zit het wel goed. Nu nog leren roeien, maar daar hebben we gelukkig nog 2 weken voor!
woensdag 5 augustus 2009
next stop: München
Time flies when you're having fun!
Zo ben je een beetje aan het trainen; het volgende moment vaar je een wereldbeker in Luzern en ga je naar de WK...
2 weken na Luzern stond er een fysiologische test op het programma en waren we allemaal min of meer racefit, dus de afgelopen 2 weken hebben we weinig kilometers gemaakt en vooral veel op de techniek gefocust.
Zaterdag vertrekken we voor 12 dagen naar München om ons voor te bereiden op de WK.
Dan wordt eindelijk het gaspedaal weer wat ingedrukt om er voor te zorgen dat we op 30 augustus kunnen pieken!
Zo ben je een beetje aan het trainen; het volgende moment vaar je een wereldbeker in Luzern en ga je naar de WK...
2 weken na Luzern stond er een fysiologische test op het programma en waren we allemaal min of meer racefit, dus de afgelopen 2 weken hebben we weinig kilometers gemaakt en vooral veel op de techniek gefocust.
Zaterdag vertrekken we voor 12 dagen naar München om ons voor te bereiden op de WK.
Dan wordt eindelijk het gaspedaal weer wat ingedrukt om er voor te zorgen dat we op 30 augustus kunnen pieken!
Abonneren op:
Posts (Atom)