Zweten

Op de dag van m’n eerste WK-race gaat om 5:50 de wekker en de dag begint al slecht omdat ik er 2 minuten later achter kom dat ik te zwaar ben.. Gelukkig is Thom te licht en gaan we nog een stukje roeien voor de weging. Daarmee calculeer ik eigenlijk 500 gram in om de verliezen. Ik ben niet de enige die te zwaar is, dus er worden veel kleren aangetrokken voor het warmroeien.
Tijdens het warmroeien (wat overigens best goed gaat), is het vrij koud, dus zweten zit er helaas niet echt in. Na 4km ben ik 100 gram kwijt en ook de rest verliest bijna niets… Alle kleren aangetrokken en op naar de ergo’s. Die staan stil dus het is wat makkelijker om warm te worden en te zweten en na 10 minuten proberen we het nog een keer. Het is nu 7:40 en we mogen dus al inwegen, maar we moeten met z’n achten nog 200 gram… Kak! Weer die natte kleren aan en een paar minuten hardroeien. Tijdens het roeien kijk ik naar een tentje van New Wave (verkopen roeikleren) en zie een soort vlag met de tekst ‘Never give up’ met daaronder een skelet die op de bodem van een meer roeit; moet er wel om lachen tijdens het zweten. Om 7:50 wegen we dan eindelijk in en zit iedereen aan de PeptoPro en Aquarius om bij te komen.
Tot 8:50 kan iedereen een beetje z’n ding doen en het is stiller dan bij voorgaande wedstrijden. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest en dit is pas de voorwedstrijd!! Gelukkig is dit 10 minuten voordat we de boot pakken minder. Er is geen voorbespreking; die hebben we gister al gedaan en alles wat me nu verteld wordt gaat toch ’t ene oor in en het ander weer eruit.
De warming up bestaat voornamelijk uit kleine rondjes varen bij de starttoren, vrij irritant want van 1,5 minuut roeien en 1 stilliggen wordt je niet echt warm.
Dan liggen we aan de start en neemt Ryan het plan nog een keer door. We hebben een stuk of 12 flesjes die allemaal de boot uit worden gegooid vlak voordat de role-call begint. Ik merk dat alle zenuwen vrijwel weg zijn en ik vooral op het startlicht let en op wat Ryan zegt. Dan springt het licht op groen. Helaas varen we niet de race zoals we ‘m voor hadden besproken. In de start verliezen we wat op de andere ploegen en vooral Amerika. Ze nemen een voorsprong van een lengte die we niet meer goed maken. Het is technisch niet zo goed als we zouden kunnen en naderhand is iedereen ook teleurgesteld, ook al zijn we door naar de finale. Conclusie: de eerste vier liggen dicht bijelkaar en we hebben nog een week om 2,5 seconde goed te maken op de Amerikanen en de Italianen.